26 Ocak 2012 Perşembe

Birhan Keskin Jospi

Bütün günüme bütün güneş düşse ne olur,


ne yazar üstümden bulut bütün yürüse

Bir tutmuyor beni, ayrılıyorum ikiye.



Sakladıklarımı görmene gerek yok Jospi.

Bazılarımız durdukları yerde öldüğünü söylüyor.

(Dünya boktan, sen tamsın, kurduğun cümle eksik)

Bazılarımızda eski yıpranmış bir hatırayı

korumak için apışıp kalmış bir çatı.

(Sanki eline alsan, yapacaksın gibi.)



Bu dünyada insan dediğin ikiye ayrılır Jospi

Bir: Ayrılıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi

Davranan medeniler; bir: atlarına davranan

barbarlar. Onlar atlarını çöle, topuğunu dikene sürerler.



Bilesin, sultan sazlığı’ında boynu eğri bir kuşun

ince boynuna yediği kurşun gibi hainiz hepimiz.

Şehirlerimizde bizim birbirimize verdiğimiz sözler Jospi,

ohooooooo…



Yalan dünya, pıtraklı memleket!

Bu dünyada insan dediğin ikiye ayrılır Jospi.



BİRHAN KESKİN



2 yorum: